Spis
treści:
|
Mózg
zbudowany jest z ok. 100 miliardów komórek
nerwowych – neuronów.
Chociaż różnią się one nieznacznie między sobą, każdy neuron
ma kilka
wypustek zwanych dendrytami (odbierają one impulsy od innych
neuronów)
oraz zazwyczaj jeden długi „wyrostek” –
akson, który wysyła sygnały do
innych neuronów.
Jego
rozgałęziony koniec może łączyć się nawet z 10 000 innych
neuronów.
Połączenie aksonu z dendrytami to synapsy. Komunikacja w synapsach
między aksonem i dendrytami następuje za pomocą substancji chemicznych
– neurotransmiterów, natomiast wewnątrz neuronu
występują sygnały
elektryczne.
Oto jak w skrócie następuje proces uczenia się.
Informacje
z narządów zmysłów: słuchowe, wzrokowe, smakowe,
zapachowe, dotykowe
przekazywane są do receptorów tych
narządów zmysłów. Poprzez połączenie synapsami
wędrują one do kolejnych neuronów. Dzieje się to na takiej
zasadzie, że
gdy neuron osiągnie pewien potencjał elektryczny, następuje wyładowanie
i poprzez akson – synapsę – dendryt, za pomocą
neurotransmitera sygnał
jest przekazywany do następnego neurona itd.
W ten sposób impuls krąży między kolejnymi
neuronami i to jest
właśnie
pamięć krótkotrwała. Jest to CZYNNOŚĆ. Im dłużej
neurony pozostają w
stanie wzbudzenia impulsem elektrycznym, tym lepiej – jest
większe
prawdopodobieństwo, że wytworzą się stałe połączenia między neuronami,
utworzy się STRUKTURA,
czyli pamięć długoterminowa.
Czy już wiesz jak możesz to
wykorzystać by uczyć się zdecydowanie szybciej?
Informacje
docierają do kory mozgowej przez zmysły. Im więcej zmysłów
zaangażujesz w proces zapamiętywania tym lepsze osiągniesz rezulataty i
tym trwalsze połączenia uzyskasz.
Angażuj maksymalną ilość
zmysłów.
Jak to zrobić?
Możliwości jest nieskończenie wiele i zależa od Twojej
kreatywności. Uruchom swoją kreatywność i zacznij uczyć się zmysłami. Możesz zapamiętywać
dodając kinestykę:
Powiedzmy chcesz
zapamiętać teorie sprawiedliwości Kiedy zrobisz już odpowiednie połączenie między neuronami
powtórz jeszcze pare razy materiał by je wzmocnić i na dobre
zapamiętać.
Możesz tworzyć historie
w
wyobraźni w których widzisz, słyszysz, czujesz, przeżywasz.
Mózg wogóle nie zauważa różnicy
pomiędzy
wyobrażoną sytuacją a realnym przeżyciem.
Powiedzmy chcesz znać rodzaje sprawiedliwości rozdzielczych.
- kazdemu według
urodzenia,
- każdemu według jego pracy,
- każdemu według jego zasług,
- każdemu po równo,
- każdemu według jego wysiłku,
- każdemu według jego
potrzeb.
Możesz to zrobić tak: Urodziłeś się
i zacząłeś pracować jako agent dla kraju. Po pewnym
czasie dostąpiłeś zasług i dostałeś torta za odwazną
postawę od samego prezydenta.
Podzieliłes go po
równo między gosci którzy przyszli
na ceremonię. Niektórzy podjęli wysiłek zjedzenia
wiecej niz jednego kawałka, bo mieli duze potrzeby, ale Ty
powiedziałes: "nie, kazdemu kurwa po równo ma być".
Sprawiedliwość
- jako cnota (tutaj łapiesz się za coś, co uwazasz za cnote)
- wyrównawcza i rozdzielcza (kreślisz rękoma
równine
przed sobą, a poźniej rozkładasz ręce na jakąs szerokość wyobrazajac
sobie ze masz przed sobą szerokość do podzielenia na równe
części i dzielisz ją w powietrzu)
- katolicka nauka społeczna (robisz znak krzyża)
- jako równość szans (niech twoje ręce będa jak szale
wahające się które w pewnym momencie się
wyrównują)
- jako uprawnienie ( wyobrazasz sobie ze cos uprawiasz i przekopujesz
ziemie łopatą)